أَصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَ اتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ ) كسانى كه [ در نبرد احد ] پس از آنكه زخم برداشته بودند ، دعوت خدا و پيامبر [ او ] را اجابت كردند ، براى كسانى از آنان كه نيكى و پرهيزگارى كردند پاداشى بزرگ است . يا در آيهء 153 پيرامون احد مىخوانيم : ( إِذْ تُصْعِدُونَ وَ لا تَلْوُونَ عَلى أَحَدٍ وَ الرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِى أُخْراكُمْ فَأَثابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِكَيْلا تَحْزَنُوا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا ما أَصابَكُمْ وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ ) [ ياد كنيد ] هنگامى را كه در حال گريز [ از كوه ] بالا مىرفتيد و به هيچ كس توجه نمىكرديد ؛ و پيامبر ، شما را از پشت سرتان فرا مىخواند . پس [ خداوند ] به سزاى [ اين بىانضباطى ] غمى بر غمتان [ افزود ] تا سرانجام بر آنچه از كف داده‌ايد و براى آنچه به شما رسيده است اندوهگين نشويد ، و خداوند از آنچه مىكنيد آگاه است . ولى در آيهء 173 آل عمران مىخوانيم : ( الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ )